Jet Verberne Uitvaarten

Ritueel Begeleider

Nieuws

overzicht:  volledig / samenvatting

"IK WIL HELEMAAL NIETS..."

Geplaatst op 21 januari, 2018 om 3:30

"Ik wil helemaal niet..."

Telkens waren dit de woorden die de uitsprak als het onderwerp "uitvaart" door de jaren heen ter sprake kwam.

Hoe belangrijk is het om het afscheid vorm te geven in de geest van de overledene? Als er vooraf niets vastgelegd is, bepalen dit de nabestaanden -zij die een beroep doen op mij als uitvaartondernemer.

De nabestaande die mij vroeg dit afscheid te regelen was duidelijk: "We gaan deze wens zo veel mogelijk respecteren." Het afscheid zou dus in kleine besloten kring plaatsvinden zoals moeder wenste en er werden slechts enkele gasten uitgenodigd.

Bij het adres waar moeder altijd had gewoond werd verzameld. De rouwauto kwam voorrijden met de overledene en in stoet zijn we naar een mooie plek in het bos gereden. Op de kruising bij de Rosa Kappel in Sittard verzamelde het gezelschap zich rondom de rouwauto. Ik had een korte ceremonie voorbereid van een klein kwartiertje.  Het weer was sterk wisselend, die dag sneeuwde en regende het maar piepte ook heel af en toe het zonnetje door de wolken. Aan het einde van mijn speech werd het klarinetconcert van Mozart gespeeld*. De prachtige tonen zweefden door het bos. Ondertussen kreeg iedereen de tijd een laatste groet te brengen aan de overledene. Aansluitend hebben we moeder naar het crematorium gebracht alwaar ik haar naar binnen heb begeleid. 

En zo kun je van "Ik wil helemaal niets..." toch een passend, respectvol en waardig afscheid maken. Alles naar wens van de overledene maar ook een afscheid waarmee de nabestaanden vrede hebben en verder kunnen.




*Door gebruik van laptop en mobiele geluidsbox is het luisteren naar muziek tegenwoordig mogelijk op (bijna) iedere locatie.

KOSTEN RONDOM EEN UITVAART

Geplaatst op 19 oktober, 2017 om 7:55

Het blijft altijd een afweging: adverteer je wel of adverteer je niet? In ieder geval wordt ik zéér regelmatig benaderd met de vraag óm te adverteren. Maar ik denk dan wel iedere keer: eigenlijk worden de advertenties betaald door de families waarvoor ik een uitvaart verzorg. Want zo steekt het nu eenmaal in elkaar: een groot gebouw, dure (rouw)auto's, een zware top, (te) veel personeel, én advertenties woren betaald uit de opbrengsten van een bedrijf. Heb je minder van zulke kosten, dan betkeent dit dat je - naast je winst - minder kosten hoeft door te berekenen.

Daarom werk ik volgns een ander systeem. Ik heb een klein kantoor, een kleine auto en verder... niets. Maar wel veel vaste relaties waarmee ik werk: altijd dezelfde verzorgers, altijd hetzelfde adres waar de rouwauto met chauffeur wordt ingehuurd, altijd dezelfde mensen die mij assisteren of begeleiden. Maar... als er geen uitvaart is, maak ik ook geen kosten. Ik hoef geen klusjes te bedenken om personeel aan het werk te houden of geen mensen naar huis te sturen. 

Op de rekening van de nabestaanden is mijn fee te vinden, ik verhuur mijzelf - mijn kennis, spreek- en organisatietalen. Daarnaast ziet u de inkoop. Alleen wat écht nodig is wordt ingekocht en deze diensten of goederen vindt u één op één terug op de factuur. Daarnaast krijgt u als bijlage ook nog eens de inkoopfactuur zodat u kunt controleren wát er is ingekocht en voor welk bedrag.

Hieronder vindt u een voorbeeld met een kleine greep uit de kistencollectie. U ziet de adviesprijs die u bij bijna iedere andere uitvaartondernemer betaalt, en de prijs die door mij in rekening zou worden gebracht. Inkoop = verkoop. een ander voorbeeld is de korting die ik als uitvaartondernemer krijg bij plaatsing van een rouwadvertentie. Deze korting is voor u. Kortom: door op een andere manier te werken geeft u niet méér uit aan de uitvaart, dan nodig. En dat terwijl u omringd wordt met zorg en aandacht.


WEERT MAGAZINE MEI 2017

Geplaatst op 8 augustus, 2017 om 13:50

29 jaar...

Geplaatst op 20 maart, 2017 om 5:40

Spreken tijdens een afscheid van een jong iemand is altijd moeilijk. Zo ook vorige week toen ik de dienst mocht verzorgen van een jonge vrouw, slechts 29 jaar. Ik noem haar Kim, hetgeen natuurlijk niet haar echte naam is.

Kim was een bijzondere vrouw. In mijn ogen, als moeder zijnde van kinderen in diezelfde leeftijdscategorie, vind ik iemand tegelijkertijd een jonge vrouw, maar ook nog een kind. Kim leidde haar eigen leven, leefde in een eigen wereld met hoge pieken en diepe dalen. Zij was "living on the edge". Borderline. Ze gaf regelmatig aan uit het leven te willen stappen. Ging roekeloos om met haar medicijnen, want: "wat maakte het allemaal uit?" Ze had pas nieuwe medicijnen, en waarschijnlijk heeft een verkeerde dosis of combinatie van oude en nieuwe medicijnen er voor gezorgd dat haar leven stopte.Zij die achter blijven zullen moeten leven met vele onbeantwoorde vragen.

Onmacht en pijn waren er al, ook toen Kim nog leefde. Hoe vaak haar moeder en de rest van het gezin ook aangaven dat de deur voor haar open stond, hoe vaak ze ook aangaven er voor haar te willen zijn, het baatte niet. Zo zocht ze wel geborgenheid, maar nam tegelijkertijd ook afstand.

Tijdens het gesprek ter voorbereiding waren ook vriendinnen van Kim aanwezig. En zo merkte ik dat Kim in twee werelden leefde, dat haar vrienden haar anders kenden en ook andere verhalen vertelden. Door alles wat verteld werd aan tafel, werd het totale leven van Kim belicht, vanuit verschillende hoeken, en zag je begrip ontstaan voor het verhaal van de ander. Zo was het gesprek ter voorbereiding al van grote meerwaarde.

De afscheidsdienst was zeer gepast: met mooie muziek en foto's. Alle facetten van het leven van Kim werden belicht: de moeilijke en moeizame momenten, maar vooral de vele mooie momenten. Iedere aanwezige bij het afscheid had zijn of haar eigen herinneringen met Kim waar aan terug gedacht kon worden.

Als moeder moet je daarna verder zonder je dochter. Ook al had je hier rekening mee gehouden, het moment waarop de politie aan je deur staat en vraagt of je de moeder van Kim bent... 

Als je door verdriet wordt neergeslagen en het ‘waarom’ aan niemand kunt vragen, dan zijn er tranen die niet gedroogd kunnen worden. Is er pijn die niet gedeeld kan worden. Is er een lege plek die nooit en te nimmer meer gevuld kan worden.

 

Jet, maart 2017

EEN PASSEND AFSCHEID IS DE EERSTE STAP OP WEG NAAR DE ROUWVERWERKING

Geplaatst op 5 oktober, 2016 om 9:55

Afgelopen vrijdag een passend afscheid mogen organiseren voor dhr. Jan Jacobs. Pastoor Rosenhart creëerde veel ruimte voor de persoonlijke elementen zoals zelfgekozen muziek en 2x een fotopresentatie tijdens de dienst. De parochiekerk op Moesel zat vol gasten maar er was nog een plekje vrij. Pastoor Rosenhart nam daar plaats tijdens de fotopresentaties zodat ook hij kon kijken naar foto's uit het leven van Jan. Het was een zeer persoonlijke en warme afscheidsdienst waarvoor de nabestaanden hem zeer dankbaar zijn. Zelf moest ik ook een traantje wegpinken toen de pastoor aan het einde van de dienst een bloemetje aanbood aan mevrouw Jacobs, voor alle goede en geduldige zorgen de afgelopen jaren, waardoor Jan niet opgenomen hoefde te worden in het St. Martinus.

Aansluitend aan de dienst hebben we Jan meegenomen naar Don Bosco, waar hij in het verleden zelf graag kwam en waar nu de koffietafel plaatsvond. Daar kreeg hij een mooie plaats temidden van alle bloemen. Zo konden de gasten desgewenst, ieder voor zich, nog even naar Jan toe gaan, hem een laatste groet brengen of een goed reis wensen.

Samen met het gezin had ik een mooie levensloop geschreven en tijdens de dienst het eerste deel voorgelezen. Tijdens de koffietafel werd deze levensloop aangevuld met meer details en enkele anekdotes. Een familielid droeg een prachtig gedicht voor. Het was natuurlijk heel bijzonder, maar iedereen vond het fijn dat Jan al die tijd aanwezig was.

Na afloop van de koffietafel werd Jan door zijn gezin begeleid naar het crematorium.

Terug kunnen kijken op een passend afscheid is de eerste stap op weg naar de rouwverwerking.

AFSCHEID IN DE VROEGE AVOND

Geplaatst op 26 juli, 2016 om 0:50

Al eens gedacht aan een afscheid in de vroege avond. Er zijn diverse geschikte locaties waar men vanaf 18.00 uur terecht kan voor afscheidsdienst én aansluitend koffietafel. Maar het kan natuurlijk ook andersom: eerst samenzijn tijdens een koffietafel en aansluitend de afscheidsdienst op dezelfde locatie. 

Voordelen:

1. Alles op één locatie.

2. Geheel andere sfeer

3. Geen tijdsdruk

4. Gasten hoeven geen (dag) vrij te nemen

5. Financieel vaak veel gunstiger dan een afscheid en koffietafel in een crematorium

INTERVIEW

Geplaatst op 3 juni, 2016 om 15:00

Vandaag geïnterviewd door Rens Koenders van Actueel Nieuws Weert. Is een heel leuk en informatief filmpje geworden. Kijk op:

www.actueel-nieuws-weert.nl/algemeen/wekelijks-item-hoe-is-het-met-jet-verberne/

You need Adobe Flash Player to view this content.


COLUMN OP UITVAARTKEUZE.NL

Geplaatst op 6 april, 2016 om 0:00

Vanaf nu zal bijna iedere maand een column van mijn hand te vinden zijn op www.uitvaartkeuze.nl.

Dit is een site waar van alles te vinden is rondom uitvaarten. De eerste staat er al op!

Ga naar www.uitvaartkeuze.nl  en klik op de site in de rechterkolom op foto of tekst.

SAMENLOOP VOOR HOOP 10 en 11 oktober

Geplaatst op 12 oktober, 2015 om 8:15

Zaterdag 10 en zondag 11 oktober gewandeld voor Samenloop voor Hoop,

waarbij stilgestaan werd bij kanker en gewandeld voor de goede doelen:

KWF en Toon Hermans Huis.

     



Rss_feed